برتر دانستن خود بر ساير امت مىباشد كه اين هم در جهت‌گيرى فكرى و انديشه‌ها به خوبى مشاهده مىشود و هم در رفتار عملى و موضع‌گيرى اجتماعى و روابط اجتماعى آنان خود را نشان مىدهد . نمونه‌هاى فراوانى از آن در تاريخ بنىاسرائيل و يهود وجود دارد . « 1 » كه يكى از آنها همين است كه براى خود حتى نزد خدا داراى موقعيت ويژه مانند موقعيت فرزند نزد پدر قائل شده و ساير بندگان را افراد بيگانه با خدا معرفى مىكنند . 2 - يهود مانند شاهزادگان فكر كرده ، تصور مىكنند در تشكيلات خدايى هم همان روابط انسانى آن هم شاهانه حكومت مىكند و نزديكان و فرزندان ! خدا از تكليف و مأموريت و مجازات معاف بوده و تنها آنها حقّ بهره‌مندى و خوردن و چريدن و لذت بردن را دارند و كسى را نرسد كه آنها را مورد سؤال و بازخواست قرار دهد . 3 - منشأ بسيارى از جنايات و تجاوزاتى كه در طول تاريخ يهوديان و در عصر حاضر صهيونيسم انجام مىدهند ، همين روحيهء برترىطلبى و نژادپرستى است .

--> ( 1 ) . برخى از نمونه‌هاى ديگر آن از اين قرارند : نبوت ، هدايت و بهشت رامنحصر به خود دانستن .